Profil de Suni◇ ข้าพเจ้ามีนามว่า สุเมอ...PhotosBlogListesPlus Outils Aide

Suni sunisa

Occupation
Lieu
Centres d'intérêt 
PT SWU'9 เก๋าสุดๆ
20/08/2007

ความรักของเม กับ นาฬิกา (อ้วนๆ)

   ใครที่ผูกนาฬิกาบ่อยๆ จนติด
คงจะรู้สึกได้ในวันที่นาฬิกาหายไปจากข้อมือ
ฉันเองก็เป็นคนที่ผูกนาฬิกาตลอด
หากวันไหนลืมจะรู้สึกว่าบางอย่างมันหายไป
มันว่างๆ และขัดเขินทุกครั้งที่ยกข้อมือที่ว่างเปล่าขึ้นมาดู 

 
   เมื่อราวสองปีก่อนที่นาฬิกาเรือนโปรดของฉันพัง
ด้วยความไม่มีสติเอาข้อมือไปทุบผนังห้องน้ำเล่นๆ
โชคดีที่มือไม่เป็นอะไร นาฬิกาต่างหากที่พินาศ กระจกร้าว
ฉันถอดมันออกวางไว้ไม่ยอมเอาไปซ่อม
ด้วยว่ารู้สึกถึงภาพเก่าและวันเวลาที่เก็บอยู่ในนั้น
ฉันคิดโง่ๆ ว่าภาพเหล่านั้นจะตายไปพร้อมนาฬิกา
   ฉันเลิกผูกนาฬิกา
และพบว่าตัวเองมีอาการยกข้อมือเก้อ อยู่เป็นเวลานานพอดู
ความเคยชินเกิดขึ้น
เมื่อเราทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นประจำในระยะเวลานานพอควร
และยังคงความเคยชินอยู่
เมื่อสิ่งหนึ่งสิ่งนั้นหายไปในระยะแรกๆ
จนเวลาผ่านไปนาน
ฉันจึงเริ่มชินกับการแอบมองเข็มนาฬิกาบนข้อมือคนอื่น
 
   เวลาผ่านไป พร้อมกับบาดแผลที่เริ่มเลือนหาย
ฉันตัดสินใจซ่อมนาฬิกา
นาฬิกาเรือนโปรดเรือนนั้น ก็กลับมาอยู่บนข้อมือฉันได้เกือบอาทิตย์กว่าแล้ว
เมื่อมันกลับมาวันแรกๆ ฉันรู้สึกไม่คุ้น
  จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่คุ้น
ฉันยังแอบมองนาฬิกาบนข้อมือคนอื่นอยู่เหมือนเดิม
ฉันรู้สึกเขินแกมขำทุกครั้งที่แอบมองข้อมือคนอื่น
ทั้งๆ ที่มีนาฬิกาอยู่บนข้อมือของตัวเอง 
  
   ฉันนึกถึงใครบางคนที่มักจะปรากฏตัวพร้อมรอยยิ้มเสมอๆ
ในบางช่วงที่เขาหายหน้าหายเสียงไป
ฉันรู้สึกขาดๆ แต่ก็เพียงชั่วเวลาสั้นๆ
ในบางครั้งฉันพอใจที่มีเขาอยู่ใกล้ๆ ในวันที่ไม่แข็งแรง
แต่ในบางครั้งฉันกลับรู้สึกพอใจ
กับการได้เดินคนเดียว-เดี่ยว-เดี่ยวในวันว่าง
หรือเป็นความผูกพัน หรือเป็นเพียงความเคยชิน
หัวใจฉันยังตอบคำถามได้ไม่กระจ่างชัดนัก 
  
    “คนเราจะรู้ค่าก็ต่อเมื่อเราสูญเสียสิ่งนั้นไป”
ฉันมักได้ยินใครๆพูด
แต่ฉันกลับคิดว่าหากฉันยังมองไม่เห็น
ฉันน่าจะยอมเสียไปดีกว่าเพื่อให้ซึ้งถึงคุณค่านั้น
    ฉันไม่อยากเอาเปรียบเขา
หากจะรั้งเขาไว้ด้วยความคุ้นเคยที่ไม่ใช่ความผูกพัน
ฉันไม่อยากโกหกตัวเอง
หากจะรั้งเขาไว้ด้วยความไม่แน่ชัด
ฉันมีคำถามที่ยังขบไม่แตกกับคำว่า
ผูกพัน หรือว่าจะเป็นแค่ คุ้นเคย
บางทีมันอาจจะเป็นการดี
หากฉันจะอยู่ห่างหรือตัดขาด
เพื่อให้รู้จักหัวใจของตัวเองมากขึ้น
  
    กับใครบางคนที่ขาดหายไปจากชีวิต
อาจเป็นเหมือนนาฬิกาที่ขาดสาย
อาจรู้สึกแปลบๆ และมองหากับการหายไปในช่วงแรก
แต่ไม่นาน….คงจะชิน

Image hosting by TinyPic 
12/04/2007

ขำ ๆ

ช่วงนี้มีแต่เรื่องเครียดๆว่ะ หาไร ฮาๆ อ่านดีกว่า สาด..
ไปเจอ จดหมายฉบับนึง แม่เค้า เขียนถึงลูก
(ไม่ใช่จากแม่เม ละกัน)
 
ลูกรัก ...
แม่จะเขียนจดหมายนี้ช้าๆ นะ เพราะแม่รู้ว่าแกน่ะ
อ่านหนังสือไม่ค่อยเร็ว (ฮา..)

ตอนนี้พวกเราไม่ได้อยู่ที่บ้านเดิมแล้วนะลูก
พ่อแกเขาอ่านหนังสือพิมพ์เจอ
เค้าบอกว่าอุบัติเหตุส่วนใหญ่จะเกิดในบ้านตัวเอง
45 เปอร์เซนต์ ดังนั้นพวกเราจึงย้ายบ้านมาเช่าเขาอยู่ไง
รอบคอบดีไม๊ล่ะ (ฮา..)

เออ..แต่แม่ส่งที่อยู่ใหม่ให้แกไม่ได้หรอกนะ
เพราะไอ้คนเช่าคนก่อนมันเอาป้ายเลขที่บ้านไปด้วย
สงสัยมันคงจะเอาไปติดบ้านหลังใหม่พวกมัน (ฮา..)

อ้อ.. บ้านนี้มีเครื่องซักผ้าด้วยนะ
แต่เครื่องแบบนี้มันเสียอยู่อย่างเดียว สงสัยถังมันรั่วน่ะลูก
ใส่น้ำทีไรมันไหลออกทางท่อข้างหลังทุกทีก็
ใส่น้ำเท่าไหร่ก็ไม่เต็ม
แม่เลยหันมาใช้กาละมังเหมือนเดิม (ฮา..)

ที่นี่อากาศดีนะลูก ฝนตกแค่อาทิตย์ละสองครั้งเอง
ครั้งละสามวัน กับครั้งละสี่วัน
อ้อ ....
เสื้อแจ็กเก็ตที่แกอยากให้แม่ส่งไปให้น่ะ
กระดุมมันเป็นเหล็กน๊ะลูก
หนักมากเวลาส่งไปก็จะเสียตังค์เยอะ ดีที่ป้าแกเขาฉลาด
เขาก็เลยเลาะกระดุมออกหมด
ถ้าแกอยากใส่ก็เย็บกระดุมเอาเองนะ
แม่เอากระดุมใส่ถุงแนบมาพร้อมกับแจ็กเก็ตแล้ว (ฮา..)

เออ..... น้องสาวแกเพิ่งคลอดลูกนะเช้านี้
แม่ยังไม่รู้ว่าเป็นชาย หรือ หญิง
ดังนั้นแม่เลยบอกไม่ได้ว่าแกจะได้เป็นป้าหรือเป็นลุง (ฮา..)

ปล. แม่กะจะส่งเงินให้แกอยู่พอดี แต่แม่ดันปิดซองจดหมายแล้วน่ะสิ
.....ลืม
รักจากแม่
 
เออ ดีวุ๊ย ที่ชั้นไม่ได้เกิดเป็นลูกยัยคนนี้
ปล. ทุกคนอ่านได้ เมนต์ได้ ยกเว้น วิน
เมไม่อนุญาต !!
28/07/2006

ความรัก

 
 
ความรัก ไม่ต้องการ แต่วันเดียว
 
ความรัก ไม่ต้องเกี่ยว กับวันไหน
 
ความรัก ไม่ต้องมี เวลาใด
 
ความรัก ไม่ต้องใช้ ให้ใครชี้
 
 
ความรัก ไม่ต้องมี ข้อวิจารณ์
 
ความรัก ไม่ต้องการ การกดขี่
 
ความรัก ไม่ต้องให้ ใครตราตี
 
ความรัก ไม่ต้องมี เส้นพรมแดน
 
 
ความรัก ไม่ต้องรอ ข้อพิสูจน์
 
ความรัก ไม่ต้องพูด ตามแบบแผน
 
ความรัก ไม่ต้องการ การตอบแทน
 
ความรัก ไม่ต้องแค้น หัวใจคน
 
 
ความรัก ไม่ต้องการ การเป็นต่อ
 
ความรัก ไม่ต้องรอ ขอเหตุผล
 
ความรัก ไม่ต้องย้ำ ความมีจน
 
ความรัก ไม่ต้องทน ที่จะรัก 
 

 

จบแปลกๆ ว่ะ -*-

 

07/06/2006

ถ้า..if

ถ้าโกรธกับเพื่อน...มองคนไม่มีใครรัก
ถ้าเรียนหนักๆ...มองคนอดเรียนหนังสือ
ถ้างานลำบาก...มองคนอดแสดงฝีมือ
ถ้าเหนื่อยงั้นหรือ...มองคนที่ตายหมดลม
 
ถ้าขี้เกียจนัก...มองคนไม่มีโอกาส
ถ้างานผิดพลาด...มองคนไม่เคยฝึกฝน
ถ้ากายพิการ...มองคนไม่เคยอดทน
ถ้างานรีบรน...มองคนไม่มีเวลา
 
ถ้าตังค์ไม่มี...มองคนขอทานข้างถนน
ถ้าหนี้สินล้น...มองคนแย่งกินกับหมา
ถ้าข้าวไม่ดี...มองคนไม่มีที่นา
ถ้าใจอ่อนล้า...มองคนไม่รู้จักรัก
 
ถ้าชีวิตแย่...จงมองคนแย่ยิ่งกว่า
อย่ามองแต่ฟ้า...ที่สูงเกินตาประจักษ์
ความสุขข้างล่าง...มีได้ไม่ยากเย็นนัก
เมื่อรู้แล้วจัก...ภาคภูมิชีวิตแห่งตน
 
25/05/2006

วันที่ 29 พ.ค.

29 พฤษภาคม

พ.ศ. 2499 ไทยทำสัญญาทางไมตรีกับ สหรัฐ เช่นเดียวกับที่ทำกับอังกฤษ และจัดตั้งกงสุลขึ้นที่ กรุงเทพ ฯ ในวันเดียวกันนี้ โดยมี หมอ แมททูน เป็นกงสุลคนแรก

พ.ศ. ๒๔๕๓ วันกระทำพิธีลงนามในสัญญาสร้างเรือพิฆาต เสือคำรณสินธุ์ กับบริษัทอู่คาวาซากิ เมืองโกเบ ญี่ปุ่น


พ.ศ. ๒๕๑๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมอนุมัติให้จัดตั้ง กองบัญชาการกองกำลังทหารไทยในสาธารณรัฐเวียดนาม (บก.กกล.ไทย วน.) โดยในชั้นต้นมีลักษณะเป็นสำนักงานนายทหารติดต่อระหว่างหน่วยทหารไทยกับหน่วยบัญชาการช่วยเหลือทางทหารฝ่ายโลกเสรี ประจำสาธารณรัฐเวียดนาม (Free Rorld Military Assistance Organization : FWMAO) และกองบัญชาการทหารสูงสุดสาธารณรัฐเวียดนาม ต่อมากองทัพบกเพิ่มกำลังทหารที่ส่งไปร่วมรบในสาธารณรัฐเวียดนามเป็นขนาดกองพล บก.กกล.ไทย วน.จึงมีลักษณะเป็นกองบัญชาการรวม ขึ้นตรงต่อผู้บัญชาการทหารสูงสุด

พ.ศ. 1996 (ค.ศ. 1453) - การล่มสลายของเมืองคอนสแตนติโนเปิล ภายใต้เงื้อมมือของกองทัพจักรวรรดิออตโตมาน นำไปสู่การสิ้นสุดของจักรวรรดิไบแซนไทน์

พ.ศ. 2462 (ค.ศ. 1919) - การสังเกตการณ์สุริยุปราคาโดยเซอร์ อาร์เทอร์ เอ็ดดิงตัน ยืนยันเนื้อหาบางส่วนในทฤษฎีสัมพัทธภาพของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์

พ.ศ. 2496 (ค.ศ. 1953) - เซอร์เอ็ดมันด์ ฮิลลารี และ เทนซิง นอร์เกย์ เป็นบุคคลแรกที่พิชิต ยอดเขาเอเวอเรสต์

 

พ.ศ. 1996 (ค.ศ. 1453)   การล่มสลายของเมืองคอนสแตนติโนเปิล ด้วยเงื้อมมือของกองทัพจักรวรรดิออตโตมานภายใต้การนำทัพของ สุลต่านเมเหม็ดที่ 2 นำไปสู่การสิ้นสุดของจักรวรรดิไบแซนไทน์

พ.ศ. 2270 (ค.ศ. 1727)   ปีเตอร์ที่ 2 ดำรงตำแหน่งเป็นพระเจ้าซาร์แห่งรัสเซีย

พ.ศ. 2391 (ค.ศ. 1848) เมืองวิสคอนซินถูกประกาศเป็นรัฐที่ 30 ของสหรัฐอเมริกาอย่างเป็นทางการ

พ.ศ.2407 (ค.ศ. 1864) จักรพรรดิแมกซิมิเลียนแห่งเม็กซิโกเดินทางถึงเม็กซิโกเป็นครั้งแรก

พ.ศ. 2462(ค.ศ. 1919) การสังเกตการณ์สุริยุปราคาโดยเซอร์ อาร์เทอร์ เอ็ดดิงตัน ยืนยันเนื้อหาบางส่วนในทฤษฎีสัมพัทธภาพของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์

พ.ศ. 2496(ค.ศ. 1953) เซอร์เอ็ดมันด์ ฮิลลารี และ เทนซิง นอร์เกย์ เป็นบุคคลแรกที่พิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์

 

วันสำคัญและวันหยุดเทศกาล

ไนจีเรีย วันประชาธิปไตย

 

บุคคลสำคัญที่เสียชีวิตในวันนี้

พ.ศ. 1802 (ค.ศ. 1259) กษัตริย์คริสโตเฟอร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (ประสูติ พ.ศ. 1762)

 

บุคคลสำคัญที่เกิดในวันนี้

พ.ศ. 2173 (ค.ศ. 1630) กษัตริย์ชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ (สวรรคต พ.ศ.2228)

พ.ศ. 2457 (ค.ศ. 1914) เทนซิง นอร์เกย์ หนึ่งในผู้พิชิตยอดเขาเอเวอร์เรสต์เป็นกลุ่มแรก (เสียชีวิต ค.ศ.1986)

พ.ศ. 2460 (ค.ศ. 1917) จอห์น ฟิตซ์เจอรัลด์ เคนเนดี ประธานาธิบดีคนที่ 35 ของสหรัฐอเมริกา (เสียชีวิต พ.ศ.2506)

พ.ศ. 2501 (ค.ศ. 1958) แอนเน็ตต์ เบนนิง นักแสดงชาวอเมริกัน

 

และ ..อิ ๆ

สุนิสา .. ข้าพเจ้าเอง ..

เกิด ชั้น 10 ตึก จุฑาธุช รพ.ศิริราช

เกริ่นมาตั้งนาน จะบอกแค่นี้แหล่ะ อิ ๆ

 

14/05/2006

ก็มันหนาวนี่

   ในช่วงที่อากาศแปรปรวน เด๋วร้อนเด๋วฝนตกอยู่ทุกวัน
แถมมีปัญหา ภายในประเทศต่างๆ มารุมเร้า
แล้วไหนจะปัญหาด้านร่างกาย และ จิตใจอีก อกหักแฟนทิ้ง
วู๊ย!!  เครียดว๊อย
นั่งอ่านเมล์ เก่า ๆ ดูรูปน่ารัก ๆ เย็นตาเย็นใจ บ้างดีกว่าเนาะ

ก็มันหนาว

 

ตอนแรกก็ดูหน้าตาไม่ค่อยเป็นมิตรกันเลยอ้ะ โดยเฉพาะนังเหมียว

แต่คงทนสายตาวิงวอนของน้องหมาไม่ไหว หุๆ

ยังไงก็ รักกันไว้เถิด เราเกิดร่วมแดนไทย ...

รักกัน รักกัน นะ นะ ..

05/05/2006

กว่าจะรู้..

 

  

กว่าจะรู้ว่าโลกนี้...มันกว้างใหญ่

ก็ต่อเมื่อเราได้...ออกเดินทาง

 

                            จะรู้คุณค่าของอะไร...ในสักอย่าง

                             ก็ต่อเมื่อเราได้...เสียมันไป

 

 จะรู้ความหมาย...ของฟ้าหลังฝน

 ก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้น...มันมาได้

 

                             จะรู้ว่ายังมีเรื่อง...อีกมากมาย

                             ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจ...ยอมรับมัน

 

 จะรู้ว่าในหนังสือ...มีอะไร

 ก็ต่อเมื่อเราได้...ลองเปิดอ่าน

 

                           จะรู้เวลา...ของดอกไม้บาน

                            ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตาม...อยู่อย่างนั้น

 

 จะรู้ว่าเสียงหัวเราะ...มันมีค่า

 ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตา...ในสักวัน

 

                           จะรู้ถึงความในใจ...ของกันและกัน

                           ก็ต่อเมื่อเราได้พูด...มันออกไป

 

 จะรู้ว่าอะไร...ที่เรียกว่าคิดถึง

 ก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึง...มีใครสักคน

 

                           จะรู้ความหมายในคำรัก...สักหน

                           ก็ต่อเมื่อมีใครบางคน...ให้หวั่นไหว

 

 จะรู้ว่าค่ำคืนนี้...คงไม่เงียบเหงา

 ก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่า...ได้มีโอกาสบอกไป

 

                           จะรู้ว่าทุกคำพูด...หมดความหมาย

                           ก็ต่อเมื่อคนๆนั้น ไม่อยู่ให้บอก  

24/04/2006

อย่าตีความหมาย - Don't translate it mean..

 

 

 ไม่ทำตาม...                                    Never act like that...
 อย่าตีความหมายว่า...ดื้อ                Don't translate it means...I'm stubborn.

 

 ไม่ยึดถือ...                                      Never occupacy...

 อย่าตีความหมายว่า...เมินเฉย         Don't translate it means..I'm loitering.

 ไม่ใส่ใจ...                                         Never attend...

 อย่าตีความหมายว่า...ละเลย       Don't translate it means...I'm neglectful.

 คำพูดที่ยังไม่เฉลย                          The words that never say...

 ก็ใช่ว่า..ไม่อยากเอ่ย..มันออกไป      Don't think that..I don't wanna say them.

 

 นิ่งเงียบ...                                        Quiet...
 อย่าตีความหมายว่า...ไม่คิด             Don't translate it means..

                                                         I don't think anything.

ยอมรับผิด                                          Submissive...

อย่าตีความหมาย...อย่างที่เห็น           Don't translate it means

                                                          such as your eyes can see.

 

แม้ว่า...                                               Even if...
จะถูกโจมตี...ด้วยวาจาที่สาดกระเซ็น  Attacked by the violence words.

ก็ใช่ว่า..เจ็บไม่เป็น                              Don't think that...I never hurt.

อย่างเช่น...คุณเข้าใจ                           Such as you understand.

 ไม่ถาม..                                             Never ask any question...

อย่าตีความหมายว่าโง่                        Don't translate it means...I stupid

 ไม่ตอบโต้...                                       Never react...
 อย่าตีความหมายว่า...ยอมแพ้            Don't translate it means...I surrender

แม้ว่า...                                              Even if...
หลายคน..อาจจะมองดูว่า..อ่อนแอ    Everyone may think that...I'm weak

แต่..ที่ปล่อยให้เป็นไป...                    But i let it be...
เพราะเห็นแก่..ใครบางคน                 Because of someone's being there.

                        

 

                                                                                                                 BY สุเมอี้ (ช่วงนี้เก็บกด)

                                                                  ที่เห็นหน้ายิ้ม ๆ แต่ข้างใน

                                                                       น้ำตาไหลพราก ๆ

                                                                            

09/04/2006

ขอลาว เอ๊ย! ขอดาว

 

 

ขอ ฉันขอนั่งคุยด้วยได้ไหม ดวงดาว

ไม่มีอะไรจะทำ ขอนั่งคุยกันถึงเช้า

ก็เหงาเพราะใครบางคนนั้น กลับมาเดินแยกทาง

ดาวฉันมันไม่ดีพอให้รักใช่ไหม

หรืออันที่จริง ตัวฉันโชคร้ายไม่เคยเจอะใคร

ที่เค้ารักจริงอย่างตัวฉัน หลอกลวงกันทุกที

  ดาวเธอเองก็อยู่บนฟ้า

หากพอมีเวลาช่วยฉันสักที

ถ้ามองจากบนฟ้า

อาจจะเห็นว่าความรักแท้ยังมี

  ฉันนั้นเจอแต่คนใจร้าย

และสุดท้ายก็ต้องเจ็บช้ำทุกที

ขอดาวช่วยตามหา ช่วยกันมองหา หาคนใจดี

 

ดาว เธอเคยได้ยินเรื่องรักแท้บ้างมั๊ย

ฉันเองไม่เคยจะเห็นหน้าตามันเป็นอย่างไร

ไม่รู้ต้องรออีกนานไหม กว่าจะเจอสักที

 

 

  

   pictobetc เฮ้อ..ใครฟังเพลงนี้แล้วน้ำตาไหล (พราก ๆ) เหมือนเม pictobetc

pictobetb ก็บอกกันบ้างนะ จะได้รู้สึกว่า ไม่ได้บ้าไปคนเดียว pictobetb

pictobeta ก็ เป็นอีกเพลงหนึ่งที่รู้สึกว่าเพราะมาก เพราะจับใจเลยล่ะ  pictobeta

pictobetd เมไปอยู่ที่ไหนมา ทำไมเพิ่งได้ยินเพลงนี้ pictobetd

pictobetc เค้าฮิตกันนานยังวะ !!?? pictobetc

 

    pictobetc  ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่าน๊อ แต่รู้สึกว่า pictobetc

pictobetb  คนแต่งเพลงนี้ จะรู้จักกับเมเป็นการส่วนตัวนะ pictobetb

pictobeta เลยแต่งเพลงนี้ให้เม หุ ๆ pictobeta

pictobetd ใครอยากได้เพลงนี้ก็บอกเมนะ  pictobetd

pictobetc แต่เมมีอีกเวอร์ชั่นนึงที่ไม่ใช่ acoustic แบบใน Space นี้ pictobetc

 

(อีวิน ใจร้าย ฟังไว้เลยนะ This song for u)

(n pls comment in Thai! pls.., i'd hate to translate) 

 ตอนนี้ เปลี่ยนเพลง ใน Space แล้วอ้ะ..

เพลงขอดาว ฟัง มะด้ะระ

   

                                  

02/04/2006

ข้างหลังภาพ - ภาพข้างหลัง

 

  

มีหลายคนชอบถามนะ เวลาเล่น M(SN) กะเม

ว่าทำไมถึงชอบขึ้น Display รูปนี้

ทั้งๆ ที่มัน   เป็น ภาพข้างหลัง   

 เม จะเล่าให้ฟังนะ 

 วันนั้น เป็นวันศุกร์ที่ 30 ธ.ค. 48

ที่จำได้ เพราะเป็นวันที่เม รับปริญญา

คนที่ถือ ช่อดอกไม้สีฟ้า คือ เม เองนะ

คนข้างๆ คือ แตง เพื่อนรักเม

และรูปนี้ถูก (แอบ) ถ่ายโดย พี่ชายของแตง

ที่เดินตามหลังเรามา

ก่อนหน้านี้เราไปถ่ายรูปกันมา ที่สนามวงเวียน

และเมื่อจะเดินกลับมาตึกคณะ (สหเวช)

เมก็รู้สึกปวดเท้ามากมาย

เพราะวันซ้อมไม่ค่อยจะยอมใส่รองเท้าคัชชู

 เมก็เลยอ้อนน้องชาย (น้องใหม่) 

ซึ่งเดินถ่ายภาพให้เม ท่ามกลางแดดองครักษ์

เมขอใส่ รองเท้านันยางสีขาว ที่น้องใหม่ใส่มา 

ไม่น่าเชื่อ น้องใหม่ถอดให้ทันที โดยไม่อิดออด

 แล้วตัวเองก็เดินเท้าเปล่า จนมาถึงตึกคณะ 

 แน่นอน คนที่โผล่มา 1/4 (จริงๆนะ) ของตัว 

  ก็คือ น้องใหม่ ของพี่เมนั่นเอง

   บางคนดูภาพ แล้วก็บอก ฮาดีว่ะ 

บัณฑิตไรวะ ใส่นันยาง

บางคนบอกชุดรับปริญญา

เหมือนพ่อมด รร.ฮอกวอตส์ (ตรงไหนวะ)

แต่สำหรับเมแล้ว ดูภาพนี้ทีไร

มันชื่นใจทุกทีว่ะ ...   pictobetc pictobetc pictobetd

   ว่านี่นะ  น้องโผ๊ม ๆ ! !

  ว๊า.. จบแระ ที่มาที่ไปของรูป

ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องถามกันแระนะ

   ว่า เมิงจะขึ้นรูปนี้ หาพระแสงขอขวด อะไร

เพราะคำตอบมันอยู่ในภาพหมดแล้ว

 แล้วก็คงไม่ต้องสงใส กันนะ

 ว่าทำไม เมถึงรักน้องชายคนนี้ มากมายนัก

 แต่ก็กัดกันทุกวัน อิ ๆ ..   

   รองเท้ามันนะ หลวม โคตร

 

 

  ทีน มันเบอร์ไร ว๊า..

 

 Image hosting by Photobucket

 

 

 

19/03/2006

ผงเข้าตา


 
 

อย่าทำร้ายตัวเองต่อไปอีกเลย

โลกยังมีหนทางให้เธอ

 ตื่นขึ้นมาเผชิญกับความเป็นจริง

 จะรู้ว่าไม่ได้มีแต่เธอเท่านั้น

ที่เจ็บ ... ที่เสียใจ

 

  เป็นแค่เพียง ผงที่เข้าตา

ไม่ช้าล้างน้ำก็คงหาย

เสียน้ำตา เสียให้มากไป

.... ไม่มีอะไรดีขึ้นมา ....

 

อยากให้เธอ ย้อน คิดตรองดูใหม่

ถ้าหากเขารักจริง แล้วใยทอดทิ้งไป

 จะหลอกใคร ใคร นั้นคงพอได้

แต่หลอกตัวเองไม่มีทาง

ไม่มีทาง ... ปล่อยมันไป

 

 เรื่องมันธรรมดาก็เป็นอย่างนี้

 ไม่มีใคร ไม่เคย ผิดหวัง

ปล่อยให้เป็นวันวานที่ผ่านพ้นไป 

ไม่มีความหมาย ให้เธอต้องจำ

 

                   

 
17/03/2006

อย่าปล่อยให้ความรัก ทำให้คุณตาบอด

 

นานมาแล้วชั้นเคยถูกจับให้ไปเล่นเกมๆ นึง

แบบที่ชั้นไม่เต็มใจ

แต่พอเล่นไปแล้ว ก็ประทับใจมากเลยทีเดียว

มันเป็นเกมเกี่ยวกับความรัก

  
...มีคนตั้งขึ้นมาว่า จะมีสะพานไม้เล็กๆ อยู่
ให้เดินไปจนถึงโดยที่หลับตา
 ถ้าใครสามารถเดินไปถึงได้โดยไม่ตกลงมา
คุณและคู่รักของคุณ
จะเป็นเนื้อคู่กันตลอดไป...
 ทุกคนจึงพยายามเดินแล้วหลายรอบ
 แต่ก็ตกลงมาทุกที
บางคนถึงกับคิดว่าชั้นคงไม่มีเนื้อคู่แล้วล่ะสิ
 
จนมีคนๆ นึงเดินไปถึง และไม่ตกลงมา
ทุกคนก้อถามว่าเดินยังไงหละถึงไม่ตก.. 
พอคนๆนั้นตอบทุกคนก้อเงียบไปเลย
 
เค้าบอกว่า
"ชั้นแอบลืมตาเดินไง"...
ลองคิดดูสิ
                                                                                                                                             
เพื่อความรัก ทุกคนยอมหลับตา
และยอมปฏิเสธสิ่งต่างๆ
ที่ทุกคนผ่านมัน
โดยไม่มองอะไรเลย..
เค้าสั่งให้หลับตาเดินก็ยอม
 
แล้วมันจะไปถึงได้อย่างไร..
ในเมื่อตาเรามองไม่เห็นทาง..
เวลามีความรักลองเปิดตามองให้ไกล..
 
อย่าปล่อยให้ความรักทำให้ตาบอด..
 ถึงแม้ลืมตาเดินแล้วยังตกลงมาอีก
ก็คงไม่เจ็บเท่าตกลงมาเพราะหลับตาเดิน..
เพราะเรารู้ว่าจะต้องตกท่าไหน
จึงจะเจ็บน้อยที่สุด..
 
 
10/03/2006

สาส์นจาก เม

 
 
ถึง ผู้ชายที่ เม เคยรักสุดหัวใจ รักที่สุดในชีวิต
 
เมก็ขอบใจนะ ที่ยังนึกถึงวันดี ๆ ของเราอยู่
(แอบอ่านจากบล็อกเธอน่ะ)
ก็ ขอให้ เก็บความทรงจำที่ดีๆ ไว้แล้วกัน
แล้วก็ ขอบคุณที่แวะเวียนมาที่ SPACE ของเมอยู่เสมอ
ขอบคุณที่ยังเป็นที่ปรึกษาให้เม
แต่ไม่ เกินร้อย เหมือนก่อน แต่ก็ช่วยเมได้มาก
ได้ข่าวว่า ใกล้จะจบ
ก็ อวยพรให้จบเร็วๆ ละกัน
จะได้แบ่งเบาภาระคุณแม่
เห็นไม๊ ไม่มีเมเป็นตัวกวน
เธอก็เรียนไม่จบอยู่ดี..เฮ้อ..
อย่าเอาแต่เล่นเกม
อย่าเอาแต่ม่อสาว
เธอต้องจบแน่นอน
WITH LOVE
your exgirlfriend
 

 
01/02/2006

ความรักที่ลาลับ วับๆแวมๆ อิๆ

 ควาทรักที่ลาลับ
ก็..นะ ไปแล้วไปลับ
อย่ากลับมาให้เจออีกเลย
เจ็บแล้วจำ ยิ่งจำยิ่งเข็ด
ลาขาดนะวิน..
see ya next next WORLD!!                                             
                   
26/01/2006

แม่ไม่รักหนู..

 

 

แม่ไม่รักหนูแล้วเหรอ

ทำไมมันโทรมาปุ๊บ แม่ก็เชื่อมันทันที

หนูยอมรับว่าหนูเคยทำจริง

แต่เดี๋ยวนี้หนูไม่ทำแล้ว

หนูสัญญากับแม่แล้ว

 

หนูเสียใจมากเลยนะ แม่รู้บ้างไม๊

หนูอยากให้แม่เชื่อใจหนู

อยากให้แม่เป็นกำลังใจให้หนู

..ตลอดไปนะ..

                                                                                  --ลูกรักแม่มากนะคะ--

 

24/01/2006

วิธีคิดอย่างมีระบบ เมื่อถูกแฟนทิ้ง..

 
นายธนาคาร - มันเป็น NPL ทางความรู้สึก
นักเศรษฐศาสตร์ - สงสัย demand ไม่ตรงกับ supply
นักฟิสิกส์ - ยังไงเขาก็ไปช้า
เพราะเขาเดินทางช้ากว่าแสง
นักเคมี - สารประกอบในตัว 2 คนนี้ไม่เข้ากัน
สถาปนิก - เดี๋ยวออกแบบรักใหม่ก็ได้ (วะ) 
หมอ - อาการอกหักรักษายาก  
วิศวกร
วิศวเหมืองแร่ - ต้อง วิเคราะห์ธาตุ
วิศวเครื่องกล - ซ่อมได้
วิศวไฟฟ้า - ฟิวส์ขาด ต้องเปลี่ยน
วิศวโยธา - สั่งรื้อ
 
เซลล์แมน -  เดี๋ยวเขาก็กลับมา ถ้าเรามีโปรโมชั่น
ตำรวจ -  จับขังไว้แต่แรกก็หมดเรื่อง
ทหารเรือ - จะไปได้สักกี่น้ำ
นักกีฬา - เกมหน้า ค่อยว่ากันใหม่
โปรแกรมเมอร์ - ไวรัสลงแหง
เว็บมาสเตอร์ - ต้องอัพเกรดซะและ
นักเขียน - ไม่เป็นไรน่า หาพล็อตเรื่องใหม่ได้
นักบัญชี - ก็แค่ปิดงบไม่ลงตัว 
ทนายความ - ปิดคดี !
ผู้เชี่ยวชาญศาสนาพุทธ - เขาต้องไปใช้กรรม
กับคนอื่นต่อ
 
 
เมมาแระนะคะ ทุกๆคน ขอโทษที่หายไปนาน
หุๆ ไปเลียแผลใจมาซักพักอ้ะค่ะ
ตอนนี้เริ่มดีขึ้นแระ
เริ่มบ้าๆบอๆ เหมือนเดิม
ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงเม นะ เมรักทุกคนเลย..
 
05/01/2006

กลอนตลกๆ เอามาฝาก

 
                                                               
 

 

ทะเลาะกับเมีย        เพลียใจที่สุด
 
ทะเลาะกับผัว         ปวดหัวที่สุด
 
ทะเลาะกับแฟน       แค้นใจที่สุด
 
ทะเลาะกับพ่อแม่          แย่ที่สุด
 
ทะเลาะกับลูก          ทุกข์ใจที่สุด
 
ทะเลาะกับเพือ่นบ้าน     รำคาญที่สุด
 
ทะเลาะกับเพื่อนร่วมงาน    ฟุ้งซ่านที่สุด
 
ทะเลาะกับลูกน้อง    มัวหมองที่สุด
 
ทะเลาะกับเจ้านาย   ชิบหายที่สุด
 

 หุๆ ขอโต๊ดนะคะ

                                           ที่แอบมีคำหยาบเล็กน้อย 
01/01/2006

HAPPY NEW YEAR


 
 



 

สวัสดีปีใหม่นะคะ ทุก ๆ คน
 
ปีหมาทองปีนี้
 
ก็ขอให้ทุก ๆ คน มีแต่ความสุข
 
อะไรที่ผ่านไปแล้ว ก็ปล่อยมันไป
 
เริ่มต้นกับสิ่งดี ๆ ใหม่ ๆ
 
คิดดี ทำดี ได้ดี
 
เงินทองไหลมาเทมา
 
..HAPPY NEW YEAR..
 

 

30/12/2005

วันที่สำคัญทีสุด วันหนึ่ง

 
ได้รับแล้วค่ะ ปริญญาตรี
วิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขากายภาพบำบัด
มีเกือบไม่ได้ด้วยนะคะ
ตอนตรวจโลหะ สุนิสามีเสียง ปี๊บๆ ด้วย
ไม่รุเพระเป็นผู้หญิง หัวใจเหล็กรึเปล่า
และแล้วเวลาที่รอคอย ก็มาถึง
สุนิสา ตื่นเต้นมาก
จำไม่ได้จริงๆ ว่าเอางานรึเปล่า ..
เพราะ อ.ก็เตือนแล้ว
ว่าอย่ามองพระพักตร์ พระเทพฯ
เด๋วจะตะลึง แต่สุนิสา ก็แอบมอง อิๆ
เด๋วจะคอยดูรูป
สุนิสา รับเป็นคนที่ 3639
(ซื้อหวยไม่ทัน)
เหนื่อย + ง่วง + หิว + ตื่นเต้น
เกิดมาไม่เคยรับปริญญา
อยากประกาศให้โลกรู้ว่า
ดีใจโว๊ย!!!
กิติมกรรมประกาศ
ขอบคุณปะป๊ะ และ แม่ที่ทำให้ลูกมีทุกวันนี้
ขอบคุณเจริญทรัพย์ ทุกคน
พี่นก แต่งหน้าทำผม
ยาย ให้แหวนทอง
ป้าม่วย กับข้าวอร่อยมาก
พี่อ้อย ขับรถมาส่งที่ ม.(ต้องตื่นตี5)
ลุง ขับรถมาส่งบ้าน
น้าหน่อย ซอง 500 บ.และทำให้ทุกคนสนุกสนาน
พี่หมี พี่หนึ่ง น้องมอส น้องใบหม่อน
ที่ยกขบวนกันมาให้กำลังใจ
พร้อมตุ๊กตาช่อสีฟ้าสวยงามมาก
ขอบคุณ ป้า+พี่วี ซอง 2 พันบาท
และช่อดอกไม้แสนสวย
และยังขับรถพาป๊ะกับน้องใหม่มาส่งด้วย
ขอบใจสาลี่ ที่มานะ มาทั้งวันซ้อมวันจริง
แถมนำการ์ดคำพูดน่าประทับใจมาให้
ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะจำเหตุการณ์ต่างๆ
เมื่อ 4 ปี ก่อนได้แม่นยำทุกshot
ขอบใจน้องรหัสที่น่ารักของพี่เม
ทุกคน น้องบอล น้องอัจ (ปี4)
น้องกรีน น้องเอม (ปี3)
น้องป้อม (ปี2) น้องต๋อม (ปี1)
ขอบใจแตงมาก สำหรับเข็ม มช.
นายยังจำได้ ว่าเราสะสมเข็ม หุๆ
และ CD ที่ดูแล้วซึ้งจนน้ำตาไหล (จริงๆ)
ขอบคุณพี่เลิด ที่เดินทางมาแสนไกล
ขอบคุณพี่จริงๆ นะคะ
ขอบคุณ วะ+ป้ารุณ สร้อยทอง
สวยน่ารักมากๆค่ะ
ขอบคุณทุกๆคน ที่เมไม่ได้เอ่ยนาม
แต่แสดงความยินดีกับเมเสมอมา
เมไม่เคยลืมเลยนะ
 
และขอบใจเพื่อนๆ ที่คณะทุกคนนะ
เมดีใจมากที่มีเพื่อนดีมากๆ
ทุกคนไม่เคยทิ้งเม
เราเคยร้องไห้ด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน
เล่นคำผวนด้วยกัน
ติวหนังสือด้วย
ตกก็ซ่อมด้วยกัน
ขอให้เรารักกันอย่างนี้ตลอดไป
เมจะคิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะ
 
         เม กายภาพบำบัด รุ่น 9 เก๋าสุดๆ 
 



 

26/12/2005

วันซ้อมใหญ่


 


25 ธ.ค. วันซ้อมใหญ่
 
หลังจากที่นอน ไม่ถึง 1 ชม. แถมยังหลับๆ ตื่นๆแล้ว ก็ต้องรีบลงมาแต่งหน้าทำผมที่ห้องเพื่อน ที่จ้างช่างมา (600บ.)
 
รายงานตัวถ่ายรูปหมู่ที่ STAND 7 โมง แต่สุนิสาแต่งหน้าเสร็จ 7 โมงพอดีนะฮะ แต่งกันเสร็จ รถก็ไม่มี โดดขึ้นกระบะเด็กคณะไรไม่รุ ขอติดรถไปด้วย ชุดครุยบานกระจุยกระจายเต็มรถกระบะเค้าเลย อิ ๆ
 
ไปถึงที่ถ่ายรูปก็วิ่งกระเซอะกระเซิง ที่ไหนได้ มีคนยังไม่มาตั้งเยอะ โดยเฉพาะ อ.ที่คณะนะฮะ เลยต้องถ่ายรูปหมู่กะอธิการบดี กะอ.คณะอื่นเลย !_! แถมขาดเพื่อนไปหลายคน
 
แระก็เข้าซ้อมใหญ่ ผิดอีกแระ สุนิสา ไม่เอางานเล้ย
-*- ถอนสายบัวก็ก้าวขามั่วซั่ว จะแย่ไม๊วันจริง..
 
เสร็จก็ไปถ่ายรูปกะเพื่อนๆ ที่มาแสดงความยินดี เดจุฬา บอย โกวิท อั้ม ขอบคุณและขอโทดนะอ๋องที่มาแล้วไม่เจอ เมพกโทรศัพท์ไม่ได้ ขอโทดณัฐ ที่มาแล้วพยายามติดต่ออีกคน
 
และที่สำคัญ..ขอบคุณมากนะคะฝ้าย ถ้าเมไม่มีฝ้าย ทุกอย่างคงไม่ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีอย่างนี้ ขอบคุณจริงๆ
*ปล. ฝ้ายทำให้เม ดูดบุหรี่เป็น ขอบใจ  
 
*อีก ปล. ดาราที่รับปริญญาปีนี้ เท่าที่รู้จักนะ
กรรณิการ์ทราย, เจี๊ยบ ชมพูนุช(ดัชชี่ ดาราช่อง7), จอยชลธิชา(นางเอกอันดา ฟ้าใส), ครีม เปรมสิณี, พี่แอม สุธี เสียงหวาน(น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์)พี่แอม น่ารักมาก ไม่หยิ่งเลย ยิ้มให้ด้วย หุ ๆ
 


 

วันต่อมา

 

 

  วันซ้อม วันที่ 2  
 
24 ธ.ค. ไปรายงานตัวที่อาคารเรียนรวม รวมตัวรอพวกรอบแรกที่อาคารกีฬา2
พวกรอบเช้า ได้แก่ คณะสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และศึกษาศาสตร์
 
หิวมากเลย ข้าวก็ไม่ได้กิน ร้อนก็ร้อนอ้ะ แล้วพวกรอบบ่ายอย่างเราก็เคลื่อนขบวนทัพบัณฑิตเข้าสู่อาคารกีฬา1
พวกรอบบ่าย ได้แก่ คณะวิทยาศาตร์ คณะพลศึกษา คณะแพทย์ศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ คณะสหเวชศาสตร์ คณะพยาบาลศาสตร์ คณะทันตแพทย์ศาตร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ คณะศิลปกรรมศาสตร์และคณะสถาบันการพลศึกษา (ไมเยอะจังวะคะ?)
 
แล้วก็เข้าสู่กระบวนการซ้อมบนเวทีจริง สุนิสา! ทำไมก้าวผิดก้าวถูกก็ไม่รุ เหมือนขามันมีเพิ่มมาอ้ะ พันกันยุ่งไปหมด Y_Y
 
และก็ออกไปฟิวฯ รับฝ้าย และก็มานอนกัน 2 คน หุๆ เหนื่อยโคตร พรุ่งนี้ก็ต้องตื่นตี4 มาแต่งหน้าทำผมนะฮะ คุณฝ้ายก็ชวนเล่นมวยปล้ำจนถึง ตี 3 เลยนะฮะ ไอ้ผู้ชายแรงควาย 
ชั้นรุนะ แกจงใจไม่เอาหมอนมา เพื่อที่ชั้นจะได้นอนบนแขนแก แระทำเป็นเอาผ้าแพรมาแค่ผืนเดียว แล้วเปิดพัดลมแรงๆ!
 
ตี 4 แล้ว! แว๊ก ๆ เหมือนยังไม่ได้นอนเลยอ้ะ คุณฝ้ายนอนกรนมั่กมั๊ก แถมยังจะมาลวนลามชั้นอีก ไอ้เลว กรูรู้ตัวนะมรึง..
 
                             

 

วันซ้อมผ่านไปแระ


 
 
และแล้วก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยด้วยดีนะคะ
 สำหรับวันซ้อมตั้งแต่ 23 - 25 ธ.ค.
แม้จะทุลักทุเล ในการขนของนิดหน่อย
 
23 ธ.ค. เข้าม.มากะอุ๋ย เมื่อคืนนอนหอ พี่อุ๋ย ณ เมืองทองธานี
(ทะลึ่ง! หอพี่)  มาถึงเข้าตึกคณะ คณาจารย์ก็ให้โอวาท
(ทุกท่าน น่ารัก เป็นกันเองเหมือนเดิม) เจอเพื่อนๆทุกคน คิดถึงมาก
 
และก็เริ่มซ้อม ผิดกันระเนระนาด (ครั้งแรกก็เงี้ย) แต่ครั้งแล้วครั้งเล่า
ก็ยังผิดๆถูกๆ สุนิสา ก็กลัวจะไม่ได้รับปริญญานะคะ เดินดุ่มๆ ยื่นมือเอางาน
ตั้งแต่ถอนสายบัวเสร็จ หุ ๆ
 
ซ้อมเสร็จก็เม๊าท์แตกถ่ายรูปแหลก แหม.. ก็บางคนไม่ได้เจอ 10 เดือนเต็มๆ
 
ตกกลางคืนก็ไปเลี้ยง BYE 'NIOR ที่ช่อชะมวงรีสอร์ต โค ตะ ระ ไกลเลย
นะน้องนะ แต่ก็ต้องขอบคุณ น้องๆ มากค่ะ
 
แล้วก็แยกย้ายกันกลับ เมก็นอน หอนอก เบียดกันสุดๆ เลยนอนข้างล่าง
เจือกไม่มีผ้าห่ม แระมีคนเจือกเปิดแอร์ หนาวจนกอดมี่แน่นเลยอ้ะ T_T
 
อีกวันนึงที่ฝ้ายจะมา เมเลยเปิดอีกห้องเลย ดีก่า หุๆ 
 


 
20/12/2005

ทนอ่านหน่อย ดีมั่กมั๊ก เรย




 

Girl: Do I ever cross your mind?
Boy: No

Girl: Do you like me?
Boy: Not really

Girl: Do you want me?
Boy: No

Girl: Would you cry if I left?
Boy: No

Girl: Would you live for me?
Boy: No

Girl: Would you do anything for me?
Boy: No way

Girl: What would you choose: your life..or me?
Boy: My life

The girl runs away in shock and pain and the boy runs after her and says...
The reason you never cross my mind is because you're always on my mind.

The reason why I don't like you is because I love you.

The reason I don't want you is because I need you.

The reason I wouldn't cry if you left is because I would die if you left.

The reason I wouldn't live for you is because I would die for you.

The reason why I'm not willing to do anything for you is because I would do everything for you.

The reason I chose my life is because you ARE my life.

 

 

17/12/2005

คุณเลือกที่จะขาดสิ่งไหน

ไม่มีอากาศ ...ก็ไม่มีลมหายใจ
ไม่มีความรัก ยังหายใจได้..เหมือนทุกวัน  

อากาศไม่ต้องเสาะแสวงหา

แต่ความรักจะได้มาต้องบากบั่น

อากาศได้มาง่ายๆ และมีอยู่มากมายร้อยพัน

ส่วนความรัก แม้เป็นเพียงฝัน..ก็สุขใจ

 

อากาศแทบไม่มีน้ำหนัก

ส่วนความรัก ใครก็เห็นว่ายิ่งใหญ่

อากาศไม่เคยสร้างความเสียใจ

หากความรัก ทำให้ต้องร้องไห้ มีน้ำตา

 

อากาศทำให้ทุกชีวิตดำรงอยู่

และความรัก ทำให้ลมหายใจทุกอณูมีค่า

อากาศมองเห็นได้ยากด้วยสายตา

ส่วนความรัก เห็นด้วยตารู้ด้วยใจ

 

 มีอากาศโลกก็เป็นอย่างที่เป็นอยู่

มีความรักโลกจะกลายเป็นสีชมพูหวานไหว

สำหรับอากาศ เข้า-ออก ตามลมหายใจ

แต่ความรักหากมีไว้..

ก็ไม่อยากสูญเสียไป สักนิดเดียว

 

ดูแลรักษาอากาศว่าลำบาก

ดูแลความรักยิ่งยุ่งยาก หากไม่ชอบแลเหลียว

อากาศมากเท่าไหร่ ก็ไม่กลมเกลียว

ความรักแม้บางเบาก็แน่นเหนียว

และผูกพัน

 

ส่วนประกอบของอากาศสามารถบรรยาย

แต่ความรักไม่อาจอธิบายด้วยคำสั้นๆ

อากาศ อาจดี-แย่ แต่ละวัน

ส่วนความรักนั้น จะยังคงอบอุ่นกรุ่นหัวใจ

 

"ความรัก" กับ "อากาศ"

หากถามฉันว่าเลือกที่จะขาดสิ่งไหน ...

แม้อากาศจำเป็นสักเพียงใด

ในโลกที่ความรักสิ้นไร้ ..ก็ไม่อาจทนอยู่ได้ เช่นกัน...

    

12/12/2005

เพลง เราคือกายภาพบำบัด



อัน    พวก
เราเหล่านั้น  คือกายภาพ
ว่าประกาศดังก้องไปทุกแห่งหน
เรานั้นพร้อมพลีชีวีเพื่อปวงชน
เป็นสุขล้นท่วมหัวใจกายภาพ
กายและใจฉันเพื่อเธอไม่มีห่าง
ภาพต่างๆยังจดจำมั่นเสมอ
บำบัดทุกข์ภัยนานามิให้เจอ
ฉันและเธอคือดวงใจ
กายภาพ 
 
..ฉันและเธอคือดวงใจ .. กายภาพ..
   
คิดถึงเพื่อนๆ รุ่น 9 ทุกๆคน และคณะอื่น ๆ
คิดถึงอ.ทุกท่านที่กวดเข็น สุนิสา ทั้งน้ำตา
(สอบ LAB ทีไร หลั่งน้ำตา ทู๊กที)
ตอนนี้สุนิสา รู้แล้วว่า อ. ทุกคนรักสุนิสา
คิดถึงอ.ใหญ่ด้วย ขอบคุณมากค่ะ
คิดถึงหอ 3 หอ8
คิดถึง ทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง ที่ มศว องครักษ์
ที่เคยทำวีรกรรมไว้ เมื่อครั้นยังเด็ก
ใครเคยโดนเมขี่จักรยานแซว
ก็อโหสิให้ด้วยแระกัน
คิดถึง เซเว่นที่ไม่เคยหลับไหล
คิดถึงร้านเหล้า หน้า ม. (ที่ปิดไปแระ)
(หลัง ม. ไม่เคยไป)
คิดถึงตึกคณะที่เคยแอบปีนไปเล่นเน็ตตอนดึก ๆ
คิดถึงตลาดองครักษ์ ที่เคยขี่จักรยานไปทุกอาทิตย์
คิดถึงหอพระและอาคารเรียนรวม
ที่เป็นที่ SWEET ของเม หุๆ (นังบาป)
คิดถึงโรงอาหารสโม  แระ อ๊อกตะ
ที่มีร้านกับข้าว ร้านขนมอร่อยๆ คนขายใจดี
คิดถึงผู้ชายคนนั้น ที่เคยมาหา..
หุ ๆ เคยปีนหอหญิงจนถูกยามไล่ตาม    ...